Mostrando entradas con la etiqueta morriña. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta morriña. Mostrar todas las entradas

Desde New York

Pues s'i, ahora mismo me encuentro escribiendo esto desde Estados Unidos. El defecto es que en este aula de inform'atica a los ordenadores le faltan la mitad de los caracteres "espanoles" (obviamente).

De momento, ya que ahora estoy en una especie de "torbellino", simplemente quer'ia decir que...esta ciudad es IMPRESIONANTE!! Pero me fastidia un mont'on el hecho de que he venido a estudiar ingl'es por aqu'i pero, salvando las clases, en Manhattan el 99% de las veces hablo "espanol"...aunque eso nos deja grnades an'ecdotas, sobre todo cuando no nos damos explicado y, cuando ya nos desesperamos, nos dicen: "Ah, pero habl'ais espanol??", jajaja, vaya caras que se nos quedan xD

Todav'ia me quedan dos semanas por aqu'i...y aunque esto es maravilloso tengo unas ganas enormes de irme ya para casa...si es que no tengo remendio, soy muy casera :S

A ver si un d'ia de estos empiezo a organizar las fotos y las voy subiendo :D

Qué recuerdos

Jajaja, casualidades de la vida, fíjate, me he encontrado con una página en la que están recogidas frases míticas de los profesores del que fuera mi colegio. ¡Qué recuerdos y qué risas!

José Luis : (matemáticas)

-Un alumno está escribiendo con letra grande en el encerado y le dice: si ve que tal abra la puerta y siga escribiendo en el pasillo.

-¿Qué está haciendo? ¿Campaña electoral?...pues el único voto que va a recibir es el mío para echarle de clase.

-Voy a tener que traer gafas de sol porque me deslumbran los cerebros.

-Voy a tener que poner más ceros que rosquillas hay en los Simpson.

-¡Esta fila apesta a cero!

- Coge un alumno en clase haciendo ruidos extraños y dice: ¡¡¡¡hombre!!!!!, pero si tenemos un Tarzán en clase! Bueno, pues ya que le gusta tanto hacer ruidos y tonterías, váyase a la jungla (fuera de clase, abriendo la puerta) a dialogar con chita. 2 minutos más tarde se oye un ruido de baldosa y dice: ¡miren ustedes! tenemos un Tarzán torpe en esta clase, ¡¡¡¡se cae de las ramas!!!!

-Dos alumnos están jugando con una bola de papel y comenta: Hay va!!!!Un cero en tres dimensiones!!!!!Vamos a darle otro uso...

-Nos callamos u os meto un remanso de paz infinito en el encerado!!!!! (jajaja, ¡¡¡qué miedo me daba esta frase!!!)

-Diciéndole a un alumno: tírate por la ventana, pero mira que pasen coches sino no sirve de nada!!!!!!

- Pillando a una alumna hablando: "¿Qué le cuentas a tu amiga?... ¿qué?, ¿le dices que quieres salir a decir teoría?, bueno, pues si quieres, yo te cumplo tus deseos... soy como tu hada madrina".

- Esos números no hace falta que se vean desde la Cíes (islas que hay en la Ría de Vigo)

- (Viendo que escribía torcido) Escriba recto, que parecen las escaleras para ir a la azotea.

-Un alumno hace ruidos de gallina a lo que él dice: deje de molestar y ponga el huevo de una vez.

-¡¡¡Nos callamos!!! (jajaja, tipiquísima)




Natividad : (directora del cole y prof. de geografía y historia)

-Hay gente que no está aquí...!!!

-¿Hay alguien ahí?

-¡Papanatas, ignorantes, paletos...un día hablan las mesas!




Teresa (ingés)

-Ahora voy a hablar yo.

-SSSSSSSHHHHHHHH!!!!

-Bueno esto lo debéis tener hecho para el viernes.

*El viernes

-Sé que estáis cansados, es la última hora de clase de un viernes y que tenéis muchos exámenes y, como no me quiero enfadar y poner malas notas, por vuestro beneficio, pondremos los deberes para el próximo día.

*El próximo día

-Es lunes y como estamos a primera hora de la mañana, comprendo que no estéis muy despejados y, por si alguno aún no hizo los deberes, sólo por esta vez, los dejaremos para el próximo viernes, ya sabéis que no me gustaría enfadarme y poner malas notas, porque al que no lo tenga ya sabéis que yo rápidamente le pongo un cero.

*Y los días pasan y pasan...

-Bueno...shhhhhhh, se que estáis cansados, y como no me quiero enfadar, corregiré hoy yo, los ejercicios, pero sólo hoy...

¡¡Me encanta!!

Para quien no lo conozca, es Evgeni Plushenko



¡¡Y cómo patina!!







¿Y a quién no?

Álvarez Blázquez

O pasado 17 de Maio foi en Galñicia o Día das Letras Galegas. Sí xa sei, xa vai tempo dende aquela, pero é o que ten vivir lonxe da terra, que una esquécese dos acontecementos importantes que se celebran en honor ás cousas que de verdade importan, como por exemplo, o caso da lingua.

Sí, nunca entenderei a aqueles que din que o galego é unha merda, ou que non vale para nada, ou iso de "para qué estudalo se non nos vai dar de comer". Non sei, esas persoas parécenme do máis incultas, porque ¿qué máis dá se cando traballemos teñamos que falar en castelán? O importante, digo eu, é que temos un algo diferenciador que non o teñen en todas partes, porque dime ti ¿quén ten, neste mundo globalizado no que vivimos, un idioma propio además dun que é mundialmente coñecido? Non sei por qué eso da vergoña, e que de verdade, non o entendo.

Pero bueno, que me vou do que quería falar. Dixera que o pasado 17 de Maio foi o Día das nosas letras e, buscando polo Internet a ver se agochaba algún escrito de Álvarez Blázquez, a personaxe á que este ano se lle dedica o día, atopei un que me emocionou moito:

Non é certo que os nenos teñan fame.
Non pode ser.
Ben o sabedes todos
os que andades no mundo atafegados
á percura do pan dos vosos fillos.
Ises outros que vedes pola rúa
pedindo esmola,
non teñen fame, non, porque daquela
vos teríades morto de vergonza.
E ben vos vexo andar nos vosos coches
ou nos tranvías, a berrar de cousas
estranas, -¡viva, beba, baba, buba¡-
sen reparar naquil esfarrapado
que coa moura mauciña está petando
na porta de ferro.
Por iso penso que non é verdade
o que algún caviloso di dos nenos
que andan así petando pola vida
-¡Non, home, non¡- lle dixen a un de aqueles-
A xente pasa leda......¡Fora boa
que andivesen a rirse dos seus crimes!

Con la tristeza uno se encuentra consigo mismo



*Alejandro Fernández, Amenaza de lluvia

Un pouco de boa poesía...

Quíxente tanto, meniña,
tívenche tan grande amor,
que para mín eras a lúa,
branca aurora e craro sol;

auga limpa en fresca fonte,
rosa do xardín de Dios,
alentiño do meu peito,
vida do meu corazón.

Así che falín un día
caminiño de S. Lois,
todo oprimido de angustia,
todo ardente de pasión;

mentras que ti me escoitabas,
depinicando unha frol,
por que eu non vise os teus ollos
que refrexaban traiciós.

Dempois de si me dixeches,
en proba de teu amor,
décheme un caraveliño,
que gardín no corazón.

Negro caravel maldito
que me fireu de dolor!
Mais ó pasar polo río
o caravel afondou!...

Tan bó camiño ti leves
como caravel levou.

*Rosalía de Castro, Cantares Gallegos

Un poco de todo

¡¡Pobre home!!



Eu tamén quero saber facer eso...



Air Galicia - Cóntame "contiños"



Oooooohhh

¡¡¡Arriba!!!

Indra's: Canción optimista



Melon diesel: Grita



Amaral y Moby: Escapar



Phill Collins: Hijo de hombre (BSO Tarzán)

Porque non hai nada coma sorprenderse cada día

¿Se gana?


¿Qué se gana con

imponer tu punto de vista/ideas/pensamientos/creencias?

imponer tus gustos?

imponer tu forma de actuar?

imponer, imponer, imponer?


No sé qué se gana. Debe ser mucho, pues me acabo de dar cuenta (todavía, a estas alturas de la vida) de que vivo en un mundo en el que todo es imponer: hacer esto en vez de aquello, pensar esto y no lo otro, llevar esto y no lo de más allá...

En serio, NO LO SÉ y me gustaría enormemente saberlo; más que nada para poder entender mejor las cosas.

Aviso: esto NO es nada personal, NO va dirigido a nadie en concreto.

A mellor verión de todas



Capítulo: Quérome declarar ó amor da miña vida


¡¡E logo!!

Gogue

De mal en peor...

Como para todo hay una primera vez, anoche fue la primera vez que fui a un local y no me gustó la música para nada. Ya sé que para gustos, los colores, pero es que no podía...y aunque normalmente me suelo adaptar a todo, no hubo manera. Sin embargo, estoy segura de que si me ponen la música que sonaba en el MP4, la escucho sin problemas, pero un sábado por la noche...¡¡no!!

He estado mirando esta tarde en Internet opiniones sobre el sitio en cuestión: también, muy variadas...y lo más sorprendente es que o les gusta muchísimo o no les gusta nada, pero no hay un término medio.

En fin, que la próxima vez elegimos Irene y yo el local.

El nombre del local: Independance Club.

P.D. Y aún por encima teniendo invitación, llegamos tarde y tuvimos que pagar 10 eurazos...¡¡ainss, con lo bien que se sale por Vigo!!

Documental "Pipas, de vuelta a casa"

Cher

Tenía bastante olvidada a esta cantante, sin embargo, en estos días he vuelto a escuchar algunas de sus canciones y he de decir que parece que fua ayer cuando las escuché por primera vez...

Believe



Dove l'amore



All or nothing



If I could turn back time



The shoop shoop song



Strong enough

Hay imágenes que dicen más que las palabras


Sacada de aquí.